Jun 18

தெய்வங்கள் எல்லாம் தோற்றே போகும் தந்தை அன்பின் முன்னே....


எனது நினைவுகளில் வாழும் அப்பா...
 ➖ஈழத்து நிலவன்


எல்லோருக்கும் போலதான் எனக்கும் அப்பா ஆனால் நான் அவர்மேல் அன்பு வச்சிருந்தேன் ஆனால் எனக்கு வெளிக்காட்ட தெரியல ஆனால் அப்பா இறந்த பின் தான் அவரின் அருமை புரிந்தது. மரித்த பின் சொல்லி அழுவதில் பயனில்லை.

சுயநலமில்லா அன்பின் மூன்றெழுத்து மந்திரம்-அப்பா.....
மகனிடம் தோற்பதை
லட்சியமாய் கொண்டவர் !
மகன் தோற்றாலும்
வெற்றிக்கு நம்பிக்கை கொடுப்பவர் !
மகன் நடைபயில
மகன் வேகத்துக்கு நடப்பவர் !
மகன் ஒடுவதை
ஒதுங்கி நின்று ரசிப்பவர் !

எனது
முதல் கதாநாயகன் !

மகன் விழும் போது எழுவோம் என்று
நம்பிய முதல் மனிதர்
அப்பா !

நம்மை முன்னே நடக்க சொல்லி 
பின்னால் மகிழ்வதும்,
நம்மை முன்னேற சொல்லி
பின்னின்று ஆனந்தப்படுவதும்,
இவரால் மட்டுமே முடியும் -அப்பா
தோளில் சுமந்தாலும் ,
வார்த்தையால் வழி நடத்திய,
கண்ணரிந்த தெய்வம் நீ

வெளிப்படையாய் அன்பு காட்டி
நடிக்கும் உறவினர்கள் மத்தியில்
உள்நெஞ்சில் ஆழ் கடல் அன்பால்
என்னை வழி நடத்தியவன் நீ
என்றும் நீயே என் வழிகாட்டி
அன்பை உள்ளே வைத்து கொண்டு
எதிரியை போல் தெரியும் ஒரே உறவு 
-அப்பா

உன்னை நினைக்கும் போது- ஆறுதல் சொல்ல 
கண்ணீர் மட்டுமே எனக்கு...,
என்னை பற்றிய நினைவே இல்லாமல் - 
உறங்கி கொண்டிருக்கிறாய் மண்ணுக்குள்ளே....

உன்னை நினைக்கும் போது- ஆறுதல் சொல்ல 
கண்ணீர் மட்டுமே எனக்கு...,

சிறுவயதில் என் கைப்பிடித்து நடைபயில சொல்லிக்கொடுத்த அப்பா என் கரம் பிடித்து நடந்த போது என்ன நினைத்திருப்பார்..?

முதன் முதலாய் தன் குழந்தையை எப்படி தூக்குவதுஎனத் தெரியாமல் திணறி தூக்கக் கற்றுக் கொள்கையில் துவங்குகிறது தந்தை எனும் ‪#‎தாய்மை‬
என் பிள்ளைகளை காணும் போதும்
அவர்களை நெஞ்சாரத் தழுவும் போதும்
தவறுகளைத் திருத்தும் போதும்
கண்டிப்பின் உச்சியில் நிற்கும் போதும்
அமைதியாக அவர்கள் உறங்கும் போதும்
மீண்டும் மீண்டும் என் அப்பாவின்
நினைவுகள் எழுகின்றன
அவர்கள் இடும் முத்தத்தின்
ஈரத்தில் அவர் கண்களில்
தெரிந்த ஈரம் எனக்குள்
தெரிகின்றது....

அப்பா - அதிகம் புரிந்து கொள்ளப்படாத உறவு
அப்பா கைகளை
தலையணையாகக்கொண்டு
(இ)ராஜ தூக்கம் போடும்
அந்த மாமர நிழலுக்கு
மட்டும்தான் அப்பாவின் 
கனவுகளின் கனதி புரியும்.
(இ)ராத்திரி பூராவும்
எனது சுகமான தூக்கம்
அப்பாவின் நெஞ்சில்.
அவரது நெஞ்சு மயிர் பிடித்து
பழகிப்போன
இந்தக்கைகளுக்குள்
எழுதுகருவியை திணித்தது
என்னவோ அப்பாதான்.
ஆனாலும் அந்த 
மண்வெட்டி பிடித்த
கைகளைப்பற்றி 
எழுதும்போதுதானே
எந்த எழுதுகருவி 
பிடிக்கும் கைக்கும்
பெருமை சேர்(க்)கிறது.