Oct 15

ஈழத்தமிழர் விவகாரத்தை அலட்சியம் செய்வது, இந்தியாவிற்கு ஆரோக்கியமானது அல்லா!

"தவறு செய்வது தவறு இல்லை, ஆனால் தொடர்ந்து

தவறிற்கு மேல் தவறு செய்வது மிக தவறு”

ஐ.நா.மனித உரிமை சபையின் 39வது கூட்ட தொடர் வேளையில், செப்டம்பர் 14ம் திகதி, நாடுகளிற்கு இடையிலான ‘பதில் கூறும் உரிமையை’ அவதானித்து கொண்டிருந்தேன். ‘பதில் கூறும் உரிமை’ என்பது ஒரு நாட்டையோ அல்லது ஓர் அரச சார்பற்ற அமைப்பையோ குறை கூறுவதாகவே அமையும்.

செப்டம்பர் 14ம் திகதி இடம் பெற்ற ‘பதில் கூறும் உரிமை’ என்பது பாகிஸ்தானிற்கும் இந்தியாவிற்கு இடையிலான சொற் போராக காணப்பட்டதுடன், இந்தியாவிற்கு மிகவும் பாதிப்பை ஏற்படுத்த கூடிய வகையில் பாகிஸ்தானிய பிரதிநிதியின் குற்றச்சாட்டுக்கள் அமைந்திருந்தது. ஐ.நா.மனித உரிமை அரங்கில் எனது இரண்டு தசாப்தங்களிற்கு மேலான பங்களிப்பில், நாடுகளிற்கு இடையிலான நூற்று கணக்கான சொற் போரை கண்டுள்ளேன்.

இந்தியாவின் பிரதிநிதி பாகிஸ்தான் மீதான தனது குற்றச்சாட்டை கூறும் வேளையில், “பாகிஸ்தான் கூறும் சுயநிர்ணய உரிமை என்பது, எல்லையை கடந்த பயங்கரவாதம் என்பதுடன் பாகிஸ்தான் அரசின் ஆதரவுடன் - இராணுவ, நிதி மற்றும் உதவிகளுடன் இந்தியாவிற்குள் ஊடுருவப்படுகின்றனா” என கூறினார். (சுருக்கம்)

இதனை தொடர்ந்து உரையாற்றிய பாகிஸ்தான் பிரதிநிதி, “இந்தியா கூறும் எல்லை கடந்த பயங்கரவாதம் என்பது முழு பொய்யெனவும், தென் ஆசியாவை பொறுத்த வரையில் இந்தியாவே என்றும் பயங்கரவாதத்தை தனது சிறிய அயல் நாடுகளிற்கு வியபித்து இருந்தது எனவும், இது சிலவேளைகளில் இந்தியா ராஜதந்திரிகளின் ஞாபகத்திலிருந்து மறைந்திருக்கலாமென கூறியதுடன், இந்தியாவின் உதவியுடன் ஆரம்பிக்கப்பட்ட பயங்கரவாத அமைப்பு ஒன்று கடற்படையை உருவாக்கியது எனவும், இவை இறுதியில் இந்தியாவின் முன்னாள் பிரதமர் ராஜீவ் காந்தியின் கொலைக் காரணமாக அமைந்ததாகவும், இன்றும் இந்தியா தனது பயங்கரவாதத்திற்கான ஆதரவை, தனது அயல் நாடுகளில் மேற் கொண்டுள்ளதாகவும்” கூறினார். . (சுருக்கம்)

பாகிஸ்தான் பிரதிநிதி, நாட்டின் அமைப்பின் பெயர்களை கூறுவதை தவிர்த்து இருந்தாலும் இவை – சிறிலங்காவையும் தமிழீழ விடுதலை புலிகளையும் குறிப்பிட்டார் என்பது யாவருக்கும் தெட்ட தெளிவாகியது.

சிறிலங்காவின் இன்றைய நிலைக்கு - ஈழத்தமிழரும், சிங்களவரும் இந்தியாவை குறை கூறுவது தவிர்க்க முடியாதா ஒன்றாகியுள்ளது. 1980ல் இல்லையேல் அதற்கு முன்னைய கால பகுதிகளில் - இந்தியா தனது சிறிலங்கா மீதான வெளிநாட்டு கொள்கையை, உண்மை நீதி ஆகியவற்றின் அடிப்படையில் ஓர் அரை நடுநிலையாக காணப்பட்டது. அவ்வேளையில், இந்தியா வடக்கு கிழக்கு வாழ் ஈழத்தமிழரின் சுயநிர்ண உரிமையில் அக்கறை காட்டுவதாக சிங்கள பௌத்தவாதிகள் குறை கூறினார்கள். துர்அதிஸ்டவசமாக, இந்தியாவின் பிரதமர் இந்திரா காந்தியின் மரணத்தின் பின்னர், ராஜீவ் காந்தி பிரதமாரானதை தொடர்ந்த, இந்தியாவின் சிறிலங்கா மீதான வெளிநாட்டு கொள்கை தலைகீழாக மாறியுள்ளது.

உண்மையை கூறுவதனால், இந்தியா பிரதமர், கொள்கை வகுப்பாளர், விசேடமாக கேராளவை சார்ந்தவர் சிலரது பலவீனம் காரணமாக, சிங்கள பௌத்த அரசியல்வாதிகள் இந்தியாவின் முக்கிய புள்ளிகளை தமது அதிகார மையத்திற்குள் கையாண்டு, தமக்கு தேவையானவற்றை சாதித்து வருகின்றனர். ஒருவரது பலவீனத்தை பாவித்து தமது வெற்றியை அடைவதில் சிங்கள பௌத்தவாதிகளை தவிர வேறு யாரும் இவ்வுலகில் இருக்க முடியாது. மாற்றமடைந்த இந்தியாவின் வெளிநாட்டு கொள்கை என்பது, இந்தியாவிற்கோ அல்லது ஈழத்தமிழர்களிற்கு நன்மை பயக்கும் விடயமாக காணப்படவில்லை.

இலங்கை-இந்திய ஒப்பந்தம்

இவ் கொள்கையின் அடிப்படையில் 1987ம் ஆண்டு யுலை 29ம் திகதி இலங்கை-இந்திய  ஒப்பந்தமாகியது. இவ் ஒப்பந்தத்தின் பெறுபேறு என்பது மிகவும் மோசமான மனித உரிமை மீறல்களுடன், கோடிக்கணக்கான சொத்துக்களையும் வடக்கு கிழக்கு வாழ் மக்கள் இழக்க நேரிட்டது.

முதலாவதாக இலங்கை-இந்தியா ஒப்பந்தம் என்பது தமிழீழ மக்களது அரசியல் உரிமை போராட்டத்தின் அடிப்படை நோக்கத்தை அடக்கியதாக காணப்படவில்லை. ஆனால், இந்திய பிரதமரின் நெருக்குதல் காரணமாகவும், சில வாக்குறுதிகள் காரணமாகவும் தமிழீழ மக்கள் இவ் ஒப்பந்தந்தை ஏற்க வேண்டிய நிலைக்கு தள்ளப்பட்டார்கள். இரண்டாவதாக, இவ் ஒப்பந்தம் கொழும்பில் கைச்சாவதற்கு தாயாரான வேளையில், கொழும்பு உட்பட தெற்கு முழுவதும் எரிந்து கொண்டிருந்தது. மூன்றவதாக, சிங்கள பௌத்தவாதிகளும், தெற்கின் அரசியல் கட்சிகள் யாவும் இவ் ஒப்பந்த்ததை ஏற்க மறுத்தனர்.

நான்காவதாக, கொழும்பில் இவ் ஒப்ந்தந்தை கைச்சாத்திட்ட தினமான 1987 யூலை மாதம் 30ம் திகதி, இந்தியா பிரதமர் ராஜீவ் காந்தி அவர்கள் அணிவகுப்பு மரியாதை பார்வையிட்டு சென்ற வேளையில், சிங்கள கடல் சிப்பாய் ஒருவர், தனது துப்பாக்கியினால் இந்திய பிரதமரை கொலை செய்வதற்கான முயற்சியில் ஈடுபட்டிருந்தார். இச் சம்பவத்தை மிகவும் விரைவாக காந்தி குடும்பமும் இந்திய மக்களும் மறந்து செயற்படுவது மிகவும் வியப்பிற்குரிய விடயம்.

இந்தியா பிரதமர் ராஜீவ் காந்தியை கொலை செய்ய முயற்சித்த கடல் சிப்பாயை, அப்போதைய பிரதமர் ரணசிங்க பிறேமதாசா உட்பட பெரும்பான்மையான சிங்கள பௌத்த மக்கள் ‘கதாநாயகனாக’ வாழ்த்தியிருந்தனர். இச் சிப்பாய்க்கு ஆறுவருட கால சிறை தண்டனை தீர்க்கப்பட்டது. ஆனால் அப்போதைய பிரதமர் ரணசிங்க பிறேமதாசா 1989ம் ஆண்டு சிறிலங்காவின் ஜனதிபதியாக கடமையேற்றவுடன், இச் சிப்பாய்க்கு ஜனதிபதி மன்னிப்பு கொடுத்து, இரண்டரை வருட சிறை தண்டனையை மட்டுமே சிப்பாய் அனுபவித்திருந்தார் என்பது இங்கு குறிப்பிடத்தக்கது. இன்றும் இச்சிப்பாய், சிங்கள பௌத்த மக்களிடையே ஒர் ‘கதாநாயகனாக’ விளங்குகிறார் என்பது இங்கு குறிப்பிடத்தக்கது.

ஐந்தாவதாக, சமாதான படையென கூறி வடக்கு கிழக்கில் நிலை கொண்டிருந்த, இந்தியா படைக்கும் தமிழீழ விடுதலை புலிகளிற்குமிடையில் யுத்தம் ஆரம்பமாகியது. இதனால் போராட்டத்தில் ஈடுபட்டவர்கள் மட்டுமல்லாது, ஆயிரக்கணக்கான அப்பாவி தமிழ் மக்கள் உட்பட நானும் – கொலை, கொள்ளை, கைது, சித்திரவதை, பலியல் வன்முறையென மிகவும் கொடுரமான முறையில் பாதிக்கப்பட்டடிருந்தனர். இவையாவும், இலங்ககை இந்தியா ஒப்பந்தந்தத்திற்கு வடக்கு கிழக்கு வாழ் மக்கள் கொடுத்த விலையாகும்.

தமிழீழ மக்களின் இவ்வளவு அர்பணிப்புகளின் பின்பும், பல தசாப்பதங்களாகியும் இன்றும் இவ் இந்திய-இலங்கை ஒப்பந்தம் நடைமுறை படுத்தப்படாமை மிகவும் வெட்ககேடான விடயம். நாளுக்கு நாள், நாளாந்தம் இவ் ஒப்பந்தந்தந்தின் சாரங்கள் வலுவிழந்து போகின்றன என்பதை இந்தியா உணருமா? பௌத்த சிங்களவாதிகள், ஆட்சியில் இருக்கும் இந்திய அரசை தொடர்ந்து ஏமாற்றி வருகிறார்கள் என்பதை இன்னும் இந்தியா உணரவில்லையா? டெல்கியில் உள்ள முடிவெடுப்பாளர்களின் அணுகுமுறையில் மாற்றம் வரும் வரை, அதிஉயர் விலையை கொடுத்துள்ள இலங்கை-இந்திய ஒப்பந்தம் என்பது, சிறிலங்காவின் ஆட்சியாளர்களது குப்பை தொட்டியில் தான் காணப்படும்.

ஈழத் தமிழர் கொடுத்த விலை

அப்படியானால், இவ் இந்திய-இலங்கை ஒப்பந்தந்தத்திற்காக ஈழத் தமிழர்கள் கொடுத்த மாபெரும் விலையும், அத்துடன் இந்தியா பிரதமரினால் இவ் ஒப்பந்தம் கைச்சாத்திடப்படுவதற்கு முன் கொடுக்கப்பட்ட வாக்குறுதிகளும் என்னவாயிற்று?

இந்தியாவின் முன்னாள் பிரதமர் ராஜீவ் காந்தியின் கொலை குற்றச்சாட்டு காரணமாக, தமிழீழ விடுதலை புலிகள் மீது காந்தி குடும்பத்தினர் மிகவும் ஆத்திரம் கொண்டு, தமிமீழ விடுதலை புலிகளை அழிக்க வேண்டும் என்பதில் மிகவும் கண்ணும் கருத்துமாகவிருந்துள்ளனர்.  

இதன் காரணமாக, தமிழீழ விடுதலை புலிகளிற்கு எதிராக நடந்த 2008ம் ஆண்டு முதல் 2009ம் ஆண்டு வரை நடைபெற்ற போரில், இந்திய இராணுவத்தின் சிறந்த பிரிவினர், சிறிலங்கா இராணுவத்துடன் இணைந்து போரிட்டு விடுதலை புலிகளை அழித்தனர் என்பதே உண்மை.

உண்மையை பேசுவதனால், ராஜீவ் காந்தியின் கொலையுடன் சம்பந்தப்பட்டதாக இந்தியாவில் குற்றம்சாட்டப்பட்ட பல தனிநபர்கள், இன்றுவரை விசாரணைக்கு உள்ளாக்கப்படாது சுதந்திரமாக நடமாடுவது மிக வியப்பிற்குரியது.

சிங்கள பௌத்த அரசியல்வாதிளிடம், விசேடமாக சிறிலங்காவின் முன்னைய இன்றைய ஜனதிபதிகளிடம் நாம் வினாவ விரும்பும் முக்கிய விடயம் என்னவெனில், 2008ம், 2009ம் ஆண்டுகளில் இந்தியா இராணுவம் சிறிலங்காவில் நின்று தமிழீழ விடுதலை புலிகளிற்கு எதிராக போராடிய வேளையில், நீங்கள் கூறும் “சிறிலங்காவின் இறையாமை ஒருமைபாடு” என்பவை எங்கு சென்றனா? உண்மை என்னவெனில், சிறிலங்காவின் ராஜதந்திரீகள், இந்தியாவின் ராஜதந்திரிகளிற்கு மேலாக, பல மடங்கு கெட்டிதனம் படைத்தவர்கள்.

2008ம், 2009ம் ஆண்டுகளில் தமிழீழ விடுதலை புலிகளிற்கு எதிரான போரில் வெற்றி கண்டவர்கள் இந்தியா இராணுவத்தினர். இப்படியாக நிலைமைகள் காணப்பட்டாலும், சிறிலங்காவின் முன்னைய ஜனதிபதி, இராணுவ தளபதி, பாதுகாப்பு செயலாளர் தாமே யுத்தத்தில் வெற்றி பெற்றதாக எந்தவித வெட்கமும் அற்று கபட நாடகம் ஆடுவது மிகவும் வேடிக்கையானது. இவ் பொய்யான நாடாகங்கள் யாவும், தெற்கில் விடயங்கள் விளங்காது வாழும் அப்பாவி மக்களிற்கு திறமையாக காணப்படலாம், நிட்சயம் போரின் நிகழ்வுகளை நிமிடத்திற்கு நிமிடம் அவதானித்து கொணடிருந்தவர்களுக்கு அல்லா..

வன்னி போர் மிகவும் அகோரமாக நடந்த வேளையில், சிறிலங்காவின் ஆட்சியாளர்கள், தமிழீழ விடுதலை புலிகள் அழிக்கப்பட்டதும், தாம் ஓர் நல்ல அரசியல் தீர்வை தமிழீழ மக்களிற்கு முன்வைக்கவுள்ளதாக சர்வதேசத்திற்கு, இந்தியா உட்பட பல நாடுகளிற்கு கூறிவந்தனர். ஆனால் இன்று ஓன்பது வருடங்களாகியும் அங்கு எதுவுமே நடைபெறவில்லை. ஆனால், இவற்றிற்கு எதிர்மாறாக – சிங்கள குடியேற்றம், பௌத்த தேவலாயங்கள் யாவும் வடக்கு கிழக்கில் இரவோடு இரவாக இடம்பெறும் இவ்வேளையில், அரசாங்கமும் அவர்களது கையாட்களும், “சிறிலங்காவில் இன முரண்பாடு என்று ஒன்றே இல்லை” என பரப்புரைகளை மேற்கொள்கின்றனர்.

வருடங்கள் கடத்தப்பட்டன

வடக்கு கிழக்கு மாகாணங்கள் முற்றுமுழுதாக சிங்களமயம் பௌத்தமயம் ஆக்கப்பட்ட பின்னர், தமிழ் மக்களும் சிங்கள மக்களும் சரிசமனாக வாழும் பொழுது, எதற்காக தமிழ் மக்களிற்கென ஒர் பிரத்தியேக அரசியல் தீர்வை முன் வைக்க வேண்டும் என்பதை சிங்கள பௌத்தவாதிகள் கேட்கும் காலம் நெருங்கி வருகிறது. சுருக்கமாக கூறுவதனால், இந்தியா-இலங்கை ஒப்பந்தம் ஒரு பக்கம், மறுபக்கம் தமிழ் அரசியல் வாதிகளினால் சமஸ்டி தீர்வு வருகிறது, அரசியல் தீர்வு வருகிறது என வருடங்கள் கடத்தப்பட்டதன் பலன் இவையாக தான் முடியுமா?

சிங்கள பௌத்த அரசுகளினால் தமிழீழ மக்கள் மீது மேற்கொள்ளப்பட் இறுதி யுத்தத்தின் போது, நடைபெற்ற இன அழிப்பின் பின்னணியில், நேரடியகவோ மறைமுகமாகவோ இந்தியா இருந்ததாக கூறப்படும் குற்றச்சாட்டை இன்று வரை இந்தியா அறியவில்லையா? இவ் குற்றச்சாட்டு நாளுக்கு நாள், சிங்கள பௌத்த அரசியல்வாதிகளினால், விசேடமாக முன்னாள் ஜனதிபதி மற்றும் தலைவர்களினால் கூறப்படுவதை ஒருபொழுதும் இந்தியா மறுத்ததில்லையே!

சிறிலங்கா மீதான வெளிநாட்டு கொள்கையை முன்பு இந்தியா, உண்மை நீதி ஆகியவற்றின் அடிப்படையில் ஓர் அரை நடுநிலையாக காணப்பட்டது. பின்னர் அவர்களது கொள்கை முற்று முழுதாக சிங்கள பௌத்த அரசுகளிற்கு ஆதரவு கொடுக்க ஆரம்பமாகியது. இவ் காலப்பகுதியில் ஏற்பட்ட தமிழீழ மக்களின் இன அழிப்பு, இந்தியா சமதானப்படையினால் மேற்கொள்ளப்பட்ட மோசமான மனித உரிமை மீறல்களுக்காக என்றோ ஒரு நாள் இந்தியாவிடம் நியாயம் கேட்கும் காலம் வருவதை யாராலும் தடுக்க முடியாது. ஆனால் இவற்றை நிட்சயம் ஈழத்தமிழர்கள் செய்ய போவதில்லை. இவற்றை செய்வதற்கு மிக ஆவலாக காத்து இருப்பவர்கள் - சிங்கள பௌத்தவாதிகள் மற்றும் சீன, பாகிஸ்தான்.

இவை யாவற்றையும் மனதில் கொண்டு, இந்தியா தமிழீழ மக்களிற்கு கொடுத்த வாக்குறுதிகளிலிருந்து தவறாது செயல் திட்டத்தில் இறங்க வேண்டும். இந்தியா கொள்கை வகுப்பாளர், தமது தவறான கொள்கையினால், ஈழத்தமிழ் மக்கள் எவ்வளவு தூரம் பாதிக்கப்பட்டுள்ளார்கள் என்பதை மனதில் கொண்டு எதிர்காலத்தை மனச்சாட்சி நிறைந்த செயற் திட்டங்களுடன் செயற்பட வேண்டும்.

சிங்கள பௌத்தவாதிகளை பொறுத்த வரையில், இந்தியாவினால் மேற்கொள்ளப்பட்டதாக கூறப்பட்ட சில வாரலாற்று தவறுகளை அவர்கள் மன்னிப்பதற்கு தயாராக இல்லை. இவைபற்றி பல கட்டுரைகள் கடந்த காலங்களில் எழுதியுள்ளேன்.

சில வாரலாற்று தவறுகள்

சிங்கள பௌத்தவாதிகளை பொறுத்த வரையில், புத்தர் பிறந்ததும், பௌத்த சமயம் உருவான இடமான  இந்தியாவில், பௌத்த சமயத்தின் அந்தஸ்து, மற்றைய நாடுகளுடன் ஒப்பிடும் பொழுது அவர்களிற்கு திருப்தியாக காணப்படவில்லை. அதேவேளை, தமிழீழத்திற்கான ஆயத போராட்டத்தினை இந்தியாவே முன்னிலையில் நின்று நடத்தியது என்பது அவர்களது மனதுகளில் மிகவும் ஆழமாக பதிந்துள்ளது. ஆகையால், சீனாவின் செல்வாக்கு இந்து சமூத்திர பிராந்தியத்தில் சீராக அமையும் வரை, சிங்கள பௌத்தவாதிகள் காலம் நேரம் பார்த்து இருக்கின்றனர் என்பதே உண்மை.

இவை யாவற்றின் சாட்சியங்களாக சிறிலங்கா அரசினால் மிக அண்மையில் சீனா, பாகிஸ்தான், ராஸ்யா, ஈரான் ஆகிய நாடுகளுடன் கைச்சாத்தான பாதுகாப்பு ஒப்பந்தங்கள் காணப்படுகின்றன. இவை இந்தியாவிற்குள் உட்பிரவேசிக்கும் ‘வாயில் வழி’யாக சிறிலங்காவே விளங்கவுள்ளது என்பதை தெளிவாக்கிறது.

வாங்களதேசத்தின் பிறப்பிற்கு வழிவகுத்த 1971ம் ஆண்டு இந்தியா-பாகிஸ்தான் யுத்தத்தின் போது, பாகிஸ்தான் போர் விமானங்கள் கொழும்பில் தங்கி எரிபொருளை நிறப்பி சென்றார்கள் என்ற சரித்திரத்தை இந்தியா கொள்கை வகுப்பாளர் மறந்திருக்க மாட்டார்களென நம்புகிறேன். இப்படியான சம்பவங்களிற்கு பின்னரும், சிங்கள பௌத்த தலைவர்கள் இந்தியாவிற்கு விசுவசமாக இருப்பார்களென இந்தியா நம்புவது முழு கேலிக்கூத்து.

மிக அண்மையில் ஐ.நா.மனித உரிமை சபை வேளையில், தமிழ் மக்கள் மீதான இன அழிப்பை நியாயப்படுத்துவதற்காக கொழும்பிலிருந்து ஜெனிவா வந்துள்ள ஓரு சிங்கள பௌத்த முன்னாள் இராணுவாய் சிப்பாயினால் முன் வைக்கப்பட்ட வினா, இவர்கள் இந்தியாவை பழிவாங்குவதற்கு தயாராகின்றனர் என்பதற்கு நல்ல ஊதரணமாக அமைகிறது.

சர்வதேச பிரமுகர் திருமதி ஜஸ்மீன் சுக்கா அவர்கள் தமது அமைப்பினால் சேகரிக்கப்பட்ட சில சித்திரவதைகளின் ஆதாரங்கள் அறிக்கைகளை 39வது கூட்டத் தொடர்வேளையில் சமர்பித்த பொழுது -  சிங்கள சிப்பாயின் கேள்வி என்னவெனில் - வடக்கு கிழக்கு வாழ் தமிழ் பெண்கள் மீது இந்தியா சமாதானப்படையினர் மேற்கொண்ட பாலியல் வன்முறைகள், சித்திரவதைகள் பற்றிய  பட்டியல், திருமதி ஜஸ்மீன் சுக்காவிடம் உள்ளத என வினாவினர். இதனது அர்தங்களை இந்தியா புரிந்து கொள்ளுமா?  

இவை யாவும், சிங்கள பௌத்தவாதிகள் என்றோ ஒரு நாள் இந்தியாவை குற்றவாளி கூண்டில் ஏற்றுவார்கள் என்பதற்கு நல்ல ஊதாரணமாக அமைகிறது.

மன வேதனைக்குரிய விடயம்

அடுத்து, 2006ம் ஆண்டு யூலை மாதம் சிங்கள பௌத்தவாதிகள் சிலர் - இணைந்திருந்த வடக்கு கிழக்கு மாகணங்களை பிரிப்தற்கான வழக்கு ஒன்றை தொடுத்து அதில் வெற்றியும் கண்டனர். இதில் மிக மன வேதனைக்குரிய விடயம் என்னவெனில், இவ் வழக்கை அன்று தொடுத்தவர்கள், தாங்கள் இந்தியாவின் வேண்டுகோளிற்கு இணங்கவே தொடுத்ததாக கூறிவருகின்றனர். காரணம், வடக்கு கிழக்கு மாகாணங்கள் பிரிந்திருக்கும் வேளையில், தமிழீழ விடுதலை புலிகளினால் தமிழீழ பிரகடனம் செய்ய முனைவது ஒர் தடைகல்லாக அமையுமென இந்தியா கூறியதாக கூறுகின்றனர்.

இந்தியா வடக்கு கிழக்கில் இன்று நடப்பவை பற்றிய நன்றாக அறிவார்கள். சிறிலங்கா அரசுகளை பொறுத்தவரையில், வடக்கு கிழக்கு தமிழர்களது தாயாகபூமி அல்லா என்பதை நிருபிப்பதற்காக அங்கு மூலைமுடுக்குகள் யாவும் சிங்கள குடியேற்றம் பௌத்த சிலைகளை அசுர வேகத்தில் இடம்பெறுகின்றது. சிறிலங்கா உண்மையில் பல்லின மக்கள் கொண்டு பல மதங்கள் இரு மொழிகள் உள்ள நாடாக இருந்தால், 1948ம் ஆண்டு முதல் காதிர்காமத்திலிருந்து காங்கேசன் துறை வரை தீவைக்கப்பட்டு அழிக்கப்பட்டு கலைக்கப்பட்ட தமிழ் மக்களது இருப்புக்கள் கோவில்கள் பாடசாலைகளில் ஏதாவது ஒன்றை யாவுதல், இன்று வரை சிறிலங்கா மீள நிர்ணயிந்துள்ளதா? இவ்  அலட்சியங்கள், சரித்திரங்கள் மீளப்படுவதற்கு நிட்சயம் வழிவகுக்கும்.

இந்தியா, தமிழீழ மக்களிற்கு கொடுத்த வாக்குறுதிகளை நிறைவேற்றாது அலட்சியம் செய்வது, காலப் போக்கில் இந்து சமூத்திரத்தில் இவர்கள் ஓர் பேச்சு பொருளாக மட்டுமே காணப்படுவர்கள்.

சில நாட்களிற்கு முன் ஈழத்தமிழர் ஒருவரினால் வெளியிடப்பட கேப்டன் வீட்டில் (“Dans la maison du Capitaine”) என்ற .ஓர் பிரெஞ்சு திரைப்படத்தை பார்வையிட்டேன். இவ் திரைபடத்தில் ஈழத்தமிழர்களிற்கு ஓர் செய்தி கூறப்படுவதாக புலப்படுகிறது. சந்தர்ப்பம் கிடைத்தால் பார்வையிடுங்கள்.

ச.வி.கிருபாகரன்

பிரான்ஸ்